Yakın zamanda kitaplar üzerine kullandığım kitap hesabımı radikal bir kararla kapatarak, okumalarıma ve blog siteme daha fazla zaman ayırabilmeyi planladım. Elbette planlar, pratiklerle uyuşmuyor her zaman. Benim de öyle oldu biraz. Yaklaşık 8 yıldır kitap hesabı kullandığımı düşünürsek artık bazı şeyler rutinden ziyade alışkanlık haline dönmüştü. Çok güzel bir söz mü okudum? Yaz! Şahane bir alıntım mı var? Hemen story'ye ekle. Çok can alıcı bir olay mı oluyor kitapta? Hemen tavsiye butonunu aktif et! Ancak zamanla bir doymuşluk oluştu. Paylaşımlarım ve okumalarımın ihtiyaç duyduğu tatmin duygusuna erişemedim. Bir kitabı çok sevdiğiniz için bile yaka silkebiliyorsunuz zamanla. Bir taraf ''bu kitabı nasıl sevdiniz?'' derken diğer taraf ''bu kitabı nasıl sevmediğinizi anlamıyorum!'' isyancılarıyla doluyor. Sonra biri çıkıyor ''o kadar sayfa okunur mu hiç?'' derken diğeri ''okuya okuya bu kadar mı okudun?'' diye küçümsüyor birilerini. İnsanların mutlu olduğu, iyi hissettiği her şeyin böyle böyle güneşini batırdık bence. Bunlara takılmak değil fakat artık bu negatif ortamın içerisinde enerjimi daha fazla kaybetmek istemedim sanırım. Fakat Instagram hesabımı kapadığımda bir endişeye kapıldım. Özler miyim, döner miyim diye düşünüp, üzgün olup olmadığımı kontrol edip durdum. Fakat bugün bir arkadaşımla sosyal medya platformları üzerine sohbet ederken bu durumun bende inanılmaz bir rahatlama hissi oluşturduğunu fark ettim. Evet, kendimi özgür bir kuş gibi hissettim. Sessiz, sakin ve dingin bir hayatı seviyor olmanın artısı olabilir ama gerçekten çok iyi geldi. Ve bence gerçekten yaşı 30'u geçen birçok insana bir güncelleme geliyor ve bazı konularda bazı dengeler çok değişiyor.
Peki ben şuan ne anlatıyorum? Aslında ne anlatacağıma dair plan yapmadım çünkü ben hiçbir zaman planlı blog yazmadım bu zamana kadar. Yazmak istediğimde köşeme çekilir, bilgisayarımı açar, o ana uygun ruh halimi temsil eden şarkıyı açar, kulaklıkları kulağıma geçirir ve yazarım! Şimdi de yaptığım bu ancak blog, benim yıllardır yazdığım o blog değil. Blog sitemin değişmesinde herhangi özel bir sebep yok aslında, tema olarak biraz daha genel bir akışa sahip olan bloga dönüşmesi gerekiyordu. Mevcut hesabı değiştirmek ve güncellemek yenisini açmaktan daha zor olacaktı ve işte buradayım!
Sıfır noktasından hareket ediyorum.
yine, yine ve yine.
Ve hiç pişman değilim. Huzurluyum, mutluyum ve arınmış hissediyorum.
Hayatımın olması gerektiği şekilde, olması gerektiği yerde, olması gereken kişilerle ilerlediği o akışın hayranıyım. O zaman ne diyelim, iyi ki doğdun kurdele yeşili diyelim mi?
0 Comments:
Yorum Gönder